نوآوری های الیاف دامی ایران

ادای احترام به پروفسور داگلاس فالکونر، توسط جان فالکونر. پدرم، داگلاس فالکونر، استاد ژنتیک در دانشگاه ادینبورگ از سال 1968 تا 1980، این خاطرات را در سال 2000 روی نوار ضبط کرد، در زمانی که ضعف بینایی او نوشتن آنها را برای او غیرممکن کرد. پس از اینکه نوارها برای اولین بار تایپ شد، با کمک بخش ژنتیک، که او بسیار سپاسگزار بود، مقدمه کوتاهی را اضافه کرد و بیان کرد: من این را به درخواست جان ضبط کردم، بنابراین در درجه اول برای او نوشته شده است. من فقط آنچه را که او می خواست بداند و آنچه فکر می کردم ممکن است برایش جالب باشد را درج کرده ام. مارگارت بسیاری از اشتباهات و مواردی که فراموش کرده بودم بگویم را اصلاح کرد. این تاریخ به نوامبر 2000 می رسد. از آن زمان من اصلاحات ویرایشی جزئی در متن انجام داده ام، آن را به فصل تقسیم کرده ام و چند پاورقی و چند تصویر از آرشیو او اضافه کرده ام. عکس های اولیه تا سال 1924 توسط مادرش لیلیاس یا خانواده اش و بیشتر عکس های بعدی توسط خود داگلاس گرفته شده است. خوانندگانی که عمدتاً به زندگی حرفه ای او علاقه مند هستند باید به فصل های 8 و 9 مراجعه کنند. گزارش های فولر از حرفه علمی او را می توان در آگهی های ترحیمی که در سال 2004 توسط پروفسور جان بومن برای انجمن سلطنتی و پروفسورهای ویلیام هیل و ترودی مکی برای مجله ژنتیک نوشته شده است، یافت. ویلیام هیل همچنین قدردانی از انجمن سلطنتی ادینبورگ نوشت. گزارشی از روزهای اولیه انستیتو ژنتیک حیوانات در ادینبورگ در مقاله ای ارائه شده است که داگلاس در سال 1993 نوشت. جان فالکونر، ادینبورگ، ژوئن 2022

ترجمه گوگل

https://www.ed.ac.uk/biology/ecology-evolution/about-us/in-memoriam-douglas-falconer