لزوم تقویت برنامه های اصلاح نژادی بز های کرکی



نویسنده: دکتر سید عباس رأفت، گروه علوم دامی دانشگاه تبریز







بز یکی از دامهای اهلی است که پرورش آن قدمت زیادی داشته و گمان می رود پس از سگ، جزو اولین دامهایی است که توسط بشر در حدود 10 هزار سال پیش اهلی شده است. این حیوان دارای تولیدات گوناگونی است که از محصولات پروتئینی گرفته تا الیاف ، دارو و ... را شامل می شود. مشهورترین بزهای تولید کننده الیاف در کشور بز رایینی در استان کرمان، بز کرکی در خراسان جنوبی و بز مرخز در استان کردستان است. اصولا تمامی نژادهای دو پوششی بز در کنار تولید مو(پوشش خارجی)، مقداری کرک (پوشش زیرین) نیز تولید می کنند. مقدار تولید کرکک در نژادهای مختلف، متفاوت است و در این میان نژادهایی که مقدار زیادی از کرک را تولید کنند بعنوان بزهای کرکی ( یا کشمیری) در جهان شناخته می شوند. در مورد اینکه چرا به الیاف کرک ، کشمیر گفته می شود باید گفت که لغت کشمیر (CASHMERE) از آن جهت نیست که این بزها از منطقه کشمیر(ناحیه ای بین هند و پاکستان) منشا گرفته اند، بلکه بدین خاطر است که از قدیم کرک تولیدی مناطق مختلف جهان به کشمیر برده شده و در آنجا به شالهای معروف کشمیری مبدل شده اند. در این مقاله، منظور ما از بزهای کرکی همان است که در کشورهای دیگر تحت عنوان بز کشمیر یاد می کنند. در مقابل بزهای کرکی، نژادهایی از بز وجود دارند که الیاف آنان کرک تلقی نمی شود و همه الیاف تولیدی (پوشش خارجی و پوشش داخلی) تحت عنوان موهر شناخته می شود که از این گروه می توان بزآنقوره ترکیه و بز مرخز را نام برد. نکته جالبی درباره بز مرخز وجود دارد بطوریکه نژاد مرخز کردستان ، مهمترين نژاد توليد كننده الياف "مرز" در کشور می باشد كه از آن در تهیه نوعی لباس گرانقيمت كردي استفاده مي شود. این نژاد بواسطه وجود فرهنگ بافت لباسهای کردی نفيس هنوز تکنولوژی فرآيند الياف آن به صورت سنتی و بومی باقی مانده است . اگر اين علاقمندی افراد منطقه به اين نوع لباس نبود شايد اين نژاد از بين رفته وتکنولوژی بومی آن هم به سرنوشت کارگاههای شال بافی کرمان دچار ميشد که در طول زمان همه برچيده شده اند. بز مرخز هرچند به تعداد کم در ايران پرورش می يابد و از نظر تعداد با بزهای کرکی قایل مقایسه نیست ولی مثال ايده آلی برای ساير دامهای کشور ازلحاظ پيدا کردن مصرف کننده برای محصول نهايی است. مثلا اگر در مورد بز کرکی رايينی هم تکنولوژی بومی تبدیل الیاف به محصولات نهایی از بین نرفته بود و صنعت کرک ایران فقط متکی به صادرات الياف خام نبود قطعا وضعيت بهتری برای دامپروران متصور بود. در اين راه تقويت شرکت های تعاونی دامپروری و تلاش برای توليد محصولات بومی و توسعه ی فرايندهای بعدی تا رسيدن به مرحله توليد و صادر کردن البسه کرکی ضرورت دارد. اگر ميخواهيم وضعيت دامپروران را بهبود بخشيم راهی نيست جز آگاه کردن آنان به منافع کار گروهی و تشکيل تعاونی روستايی با اين هدف که تمامی پروسه خريد کرک خام از دامدار تا فروش مستقيم البسه کرکی به مصرف کننده - چه در داخل و چه در خارج از کشور- توسط اين تعاونی ها انجام پذيرد.برای مثال، مشابه این وضعیت در مورد بز آنقوره فرانسوی انجام شده است که 180 دامدار تنها با دارا بودن 7500 راس بز، اتحادیه ای تشکیل داده اند تا سود ناشی از فروش محصول نهایی را به فعالیتهای دامپروری خود بیافزایند. با توجه به وجود چند صد پرورش دهنده بز کرکی با حداقل 3 میلیون راس دام در کشور، قطعا اتحادیه یا تعاونی قویتری می تواند تشکیل یابد. عملی شدن این موضوع، اصلاح نژاد بز کرکی را آسانتر خواهد نمود چرا که دامدار مستقیما در سود ناشی از فروش سهیم بوده و در نتیجه عواملی را که موجب بالا رفتن ارزش کرک می شوند رعایت خواهد نمود. البته دامداران به تنهایی قادر به اینکار نبوده و این وظیفه دانش آموختگان مهندسی کشاورزی در گرایشهای ترویج و آموزش، دامپروری و اقتصاد است که در این زمینه اقدام نمایند تا ضمن ایجاد اشتغال برای خود، وضعیت صنعت کرک را بهبود بخشند. در اینجاشایان ذکر است که تغییرات شدید قیمت خرید کرک از دامداران توسط واسطه های خرده پا ،خطری برای بزهای کرکی ایران محسوب می شود زیرا در مواقعی که کرک خام به قیمت مناسبی از دامدار خریداری می شود، آنها به نگهداری بز کرکی و همکاری با مرکز اصلاح نژاد بز های کرکی ترغیب می شوند ولی در سالهایی که قیمت خرید کرک خام از دامدار کاهش می یابد رغبت دامداران به رعایت اصول اصلاح نژادی و پرورش بز کرکی خالص کاهش می یابد و اقدام به نگهداری بزهای گوشتی می نمایند. چنین وضعیتی در سال 1380 در استان کرمان پیش آمده بود که معدودی بز گوشتی پاکستانی در برخی گله ها در میان بزهای کرکی دیده می شد. بعبارت دیگر تفاوت قیمت گوشت و کرک خام باعث می شود که گاهگاهی ترکیب گله های بز به سمت بزهای گوشتی کشیده شود که خطری برای حفظ خلوص نژادی بزهای تولید کننده کرک است.

همگام با تلاشهای فوق الذکر که در دراز مدت بایستی انجام پذیرند، در وضعیت فعلی که تمامی کرک تولیدی کشور بصورت خام و یا بصورت کرک مو کشی شده ( در مراحل اولیه فرایند) صادر می شود، راههایی وجود دارد که به افزایش قیمت کرک صادراتی ایران در کوتاه مدت منجر شود که در زیر به آنها می پردازیم.

با مروری بر اعداد و ارقام منتشر شده درباره قیمت کرک مشاهده می شود اطلاعاتی که از منابع داخلی منتشر شده بیشتر کلی گویی بوده و دارای دامنه بسیار وسیعی است بطوریکه قیمت کرک صادراتی از 75 الی 175 دلار بازای هر کیلوگرم کرک موکشی شده سفید عنوان شده است. منابع خارجی قیمت کرک موکشی شده(دلاربازای هر کیلوگرم) را برای انواع مختلف کرک بصورت زیر گزارش کرده اند:

چینی 15 میکرون:95

مغولی 15 الی 16 میکرون: 85

ایرانی 16 الی 17 میکرون:75

در داخل هر نوع نیز تفاوتهای قیمت بر حسب طول الیاف وجود دارد که با انحراف 10-15 درصد بین طویلترین (40 میلیمتر طول) و کوتاهترین (30-32 میلیمتر) می باشد. در شکل زیر نمودار تغییرات قیمت کرک در چهل سال گذشته مشاهده می گردد:




چینی

ایرانی مغولی




قیمت کشمیر در چهل سال گذشته (http://www.gschneider.com/indicators/index.php)



قطر، طول، رنگ و میزان ناخالصی از عواملی هستند که روی قیمت کرک تاثیر گذارند. مروری بر قیمت کرک در بازارهای جهانی نشان می دهد که همیشه کرک چینی گرانتر از کرک ایرانی بفروش می رسد و دلیل آن در برخی منابع ظرافت بیشتر و رنگ روشنتر کرک چینی عنوان شده است. حتی برخی اوقات تفاوت ظرافت در حد 2 الی 3 میکرون در کرک موکشی شده منجر به گرانبها تر شدن 50 درصدی نوع چینی(15 میکرومتر) شده است. رنگ طبیعی الیاف نیز ارزش آنرا تا حد زیادی تحت تاثیر قرار می دهد و نوع سفید آن گرانترین رنگ است چرا که کرک تیره قبل از رنگرزی می باید بی رنگ شود. نخ در سیستم فاستونی موقعی قابل تهیه است که میانگین طول الیاف بحد کافی زیاد باشد و کرکهای حاوی الیاف کوتاه می باید در سیستم کاردشده(carded) نخ ریسی شوند. از سایر عواملی که قیمت کرک موکشی شده را تحت تاثیر قرار می دهند مقدار موهای زبر و سایر آلودگی ها است که می باید زدوده شوند و در نهایت هرچه خلوص کرک بیشتر باشد، گرانبها تر است.

معمولا بیان می شود که کرک ایران و افغانستان در بازارهای جهانی کمترین قیمت را بخود اختصاص می دهند که رنگ تیره، ظرافت نامطلوب و طول الیاف کوتاه از دلایل آن شمرده می شود.



میانگین قطر الیاف کرک برحسب نوع آن به صورت زیر است:

چینی:14.5-15.5

مغولی: 16.5-17.5

ایران/افغانستان:17-18.5



در مورد آمار دقیق میزان تولید کرک در جهان اطلاعات صحیحی در دسترس نیست ولی گمان میرود چین،60-65 ، مغولستان 20-25 و ایران و افغانستان با هم 15 درصد تولید را بخود اختصاص دهند. مابقی کشورها از قبیل ترکیه، هند، استرالیا، نیوزلند و پاکستان مقادیر اندکی تولید می کنند که در مقایسه با سه کشور اصلی مذکور، ناچیز است. تولید جهانی کرک خام حدود 11-12 هزار تن تخمین زده می شود. ترکیبی از شرایط تغذیه ای و جغرافیایی استپ آسیای شرقی و مرکزی ، کوهستانها و صحراها موجب گردیده که بزهای این نواحی پرتولیدترین بزهای دنیا از نظر تولید کرک باشند. چهار بازار اصلی که کرک موکشی شده را در کارخانجات خود به محصولات نهایی تبدیل می کنند عبارتند از: امریکا، اروپا(انگلستان و ایتالیا)، ژاپن و خود چین. و مصرف کنندگان محصولات نیز در همین کشورها هستند باستثنا چین که مقدار کمتری از محصولات اعلای خود را مصرف می کند. گاهی نیز ادعاهایی شده بود مبنی بر اینکه بزهای کرکی ایران با نژادهای دیگر تولید کننده الیاف موهر تلاقی پیدا کرده اند. برای بررسی موضوع طی پژوهشی که روی نژادهای مرخز و رایینی در استان كرمان انجام شد نتایج نشان داد که فاصله ژنتيكي این دو نژاد در ایران از هم زیاد می باشند. بایستی با بهبود روشهای اصلاح نژادی مورد استفاده، این خلوص نژادی حفظ شده و با کاهش میانگین قطر الیاف سعی به بالا بردن قیمت کرک ایران نسبت به رقیبان تلاش نمود.



در خاتمه باید گفت که فعالتر کردن تعاونی های پرورش دهندگان بز کرکی در این زمینه کار مشکلی است ولی با همت دامپروران بز کرکی رایینی بخصوص مردم باصفای "بافت" کاری شدنی است.



منابع :

عباس رافت، حميدرضا انصاري و همکاران (1379) ,.روش تشخيص فعاليت فوليكول اوليه وثانويه در پوست بز كركي رائيني, مقالات اولين سمينار پژوهشي پوست ، چرم و الياف دامي كشور

http://www.gschneider.com

http://www.cashmere.com

Saeid Naderi,, Hamid-Reza Rezaei,, Pierre Taberlet,, Stéphanie Zundel,, Seyed-Abbas Rafat,, Hamid-Reza Naghash,, Mohamed A. A. El-Barody,, Okan Ertugrul,, François Pompanon (2007) # Large-Scale Mitochondrial DNA Analysis of the Domestic Goat Reveals Six Haplogroups with High Diversity, PLos ONE, 2 (10), e1012.

لزوم سرمایه گذاری در صنعت کشمیر (کرک) ایران: به بهانه کنفرانس کشمیر در هنگ کنگ

۱۶ مرداد ۱۳۹۲

دکتر عباس رافت

نویسنده دکتر سید عباس رافت / دکترای علوم دامی از انستیتو ناسیونال پلی تکنیک تولوز فرانسه – استادیار دانشگاه تبریز

مسلم بدانید اگر مزیت نسبی تولید کشمیر در ایران اندکی مورد توجه قرار گیرد ماحصل اقتصادی آن بسیار بیشتر از صنایعی نظیر خودرو خواهد بود که مزیت نسبی اقتصادی به مراتب کمتری دارند

کرک یا کشمیر به الیاف ظریف بز های خاصی اطلاق می گردد که در نواحی مرتفع و سردسیر جهان پرورش داده می شود. نام کشمیر را بدان جهت روی الیاف کرک گذارده اند که این الیاف از کشورهایی چون چین، ایران و افغانستان به منطقه کشمیر هند(ناحیه مورد مناقشه هند و پاکستان) رفته و در آنجا به شال های کشمیری نفیس تبدیل می شده است.

ایران از قدیم یکی از کشورهای مطرح در تولید کرک و پرورش بز های کرکی بوده است ولی امروزه سرعت پیشرفت و توسعه این صنعت در کشورهای رقیب، بسیار بیشتر از ما بوده و توجه بیش از پیش مسئولان دولتی را می طلبد.

در ایران استان کرمان و بویژه شهرستان بافت، مهمترین مرکز پرورش بز کرکی محسوب می شود. پس از برچیده شدن کارگاه های شال بافی در قرن گذشته و ایجاد کارخانجات موکشی، طی سالیان اخیرعمده محصول کرک کشور به صورت خام صادر گردیده و محصولات نهایی آن در داخل کشور تولید نمی گردد.

گفته می شود که قریب یک صد سال پیش در کرمان حدود ۱۰ هزار کارگاه شال بافی وجود داشته است و شال بافی یکی از صنایع مهم منطقه بوده است که حتی در شهر های دیگر نیز نشانه هایی از شال و شال بافی و شال کشمیری یافت می شود. برای مثال به بازار شعر باف( به فتحه ش) در تبریز می توان اشاره نمود.

عرضه و تقاضای کرک که یک محصول زینتی و لوکس به حساب می آید در بازارهای بین المللی روی قیمت های خرید داخلی کرک تاثیر گذار بوده و بالطبع درامد دامداران بز کرکی از راه فروش بیده خام را متاثر می سازد. گفته های دامداران منطقه کرمان در این باره حاکی از آن است که قیمت خرید کرک از دامدار همه ساله نوسانات شدیدی دارد و در نتیجه این موضوع معیشت آنان از طریق پرورش بز کرکی را تحت تاثیر قرار می دهد. پی آمد سوء این فرآیند در اصلاح ژنتیکی بز ها پدیدار می گردد بطوریکه دامدار در هنگام پایین بودن قیمت کرک به سراغ فعالیت های دیگر دامپروری و توجه به صفات دیگر از قبیل شیر و گوشت می رود. یا امکان دارد که گزینش دام در جهت سفیدی رنگ جای خود را به آمیخته گری بز های کرکی با نژادهای دیگر گوشتی و شیری بدهد. در سالهایی که قیمت خرید کرک بالا می رود دوباره علاقه دامدار به پرورش نژاد خالص کرکی و توجه به اصلاح نژاد معطوف می گردد ولی به لحاظ آمیختگی نژادی، دستیابی به صفات کرک قبلی به آسانی میسر نبوده و انجام فرآیند طولانی گزینش در جهت صفات مطلوب کرک را می طلبد. در این شرایط، انجام پیشرفت ژنتیکی برای کارشناسان مراکز اصلاح نژادی مشکل می شود چرا که دامپرور همیشه و در یک روند ثابت مایل به همکاری در زمینه اصلاح ژنتیکی دامهای خود در جهت صفات مطلوب در چارچوب کلی طرح اصلاح نژاد دام کشور نیست. بعبارت دیگر نوسانات شدید قیمت خرید کرک از دامدار، تصمیم گیری در مورد شاخص های گزینش توسط متخصصین اصلاح نژاد را ناممکن می سازد. بنابریان ضرورت دارد تا دولت با دخالت و کنترل صنعت کشمیر، ثبات نسبی در قیمت خرید کرک را برقرار نماید.

یکی از راه حل های مشکلات صنعت تولید کرک در ایران، تولید محصولات نهایی از کرک خام توسط صنایع نساجی است بطوریکه باعث تثبیت قیمت خرید کرک شده و کمتر تحت تاثیر قیمت های جهانی و دنیای مد الیاف نساجی لوکس قرار گیرد. این امر نیاز دارد تا خطوط تولیدی کارخانجات موکشی به سمت تولید محصولات با ارزش افزوده بیشتر توسعه یابد و بازارهای مصرف داخلی و خارجی شناسایی گردد.

برای محقق شدن این امر، نه تنها بخش دامپروری بلکه بخش های دیگر از قبیل صنایع نساجی، پوشاک و طراحی و هنر و… نیز بایستی همکاری نمایند. در عین حال احیاء صنایع نساجی سنتی، مثل کارگاههای شال بافی قدیم، می تواند تضمین کننده حداقل قیمت های خرید کرک از دامدار باشد به نحوی که دامدار را به پرورش بزهای تولید کننده کرک ترغیب نماید.
حالت ایده آل آن است که قیمت تضمینی خرید کرک از طرف دولت تعیین گردد. ولی تا رسیدن به آن مرحله، احیاء صنایع بومی نساجی غیر دولتی چاره ساز است و می تواند در صنعت توریسم و اگروتوریسم(توریست کشاورزی) و اکوتوریسم مد نظر قرار گیرد. ساختار صنایع نساجی سنتی باید توسط دامپروران شکل گیرد تا دامداران مستقیما در جریان قیمت های خرید و فروش کرک و محصولات نهایی قرار گیرند.

مراکز تحقیقاتی و آموزشی می توانند در این زمینه یا ارایه اطلاعات تکنیکی و علمی، دامدارن را حمایت نمایند. یک مثال بسیار خوب در این زمینه وجود دارد که قابل ذکر است. بز های مرغز در استان کردستان از این حیث که الیاف آن تماما مصرف داخلی دارد مثال عملی پیشنهاد فوق الذکر است.
در کشور های دیگر بهتر است به مثالی در ایتالیا اشاره کنم. یک نفر دامپزشک در ایتالیا اقدام به ایجاد یک گله بز کرکی کرده است و با فروش محصولات کشمیر، یکی از مزارع موفق تولید کشمیر است. جنبه دیگر توجه به صنایع بومی نساجی ان است که اگر ما اقدام به توسعه صنعت نساجی الیاف لوکس در کشور ننماییم دایما باید فروشنده الیاف خام باشیم. کشورهای رقیب ایران مثل مغولستان، شروع به اجرای طرح های اصلاح نژادی و پرورش بزهای کرکی نموده اند و بازار بیشتری را به خود اختصاص داده و می دهند و غفلت بیش از این جایز نیست. کشورهای وارد کننده کرک مثل ژاپن و انگلستان نیز به فکر تامین کرک از منابع سهل الوصول تر افتاده اند و اگر ما برنامه ای برای حفظ و توسعه تولید کرک در ایران نداشته باشیم در آینده با مشکلات بیشتری مواجه خواهیم بود.

این سئوال نیز مطرح است که کشور ما به عنوان سومین تولید کننده کشمیر در دنیا، چرا هیچ گونه تشکل دولتی یا غیر دولتی برای حمایت از این صنعت نداشته است؟
شرکت هایی از قبیل “ایران کشمیر” و ” کرمان کرک” با چه مشکلاتی در این صنعت مواجه بودند؟

از وزرای محترم کشاورزی و صنعت می خواهیم که از صنعت کرک در ایران حمایت کنند. مسلم بدانید اگر مزیت نسبی تولید کشمیر در ایران اندکی مورد توجه قرار گیرد ماحصل اقتصادی آن بسیار بیشتر از صنایعی نظیر خودرو خواهد بود که مزیت نسبی اقتصادی به مراتب کمتری دارند.
این نوشته می خواهد بحثی را فرا روی کارشناسان صنعت نساجی، علوم دامی، اقتصاد، هنر و توریسم بگشاید تا همه نظرات را شنیده و تدبیری کنیم.

پی نوشت:

۱. چندی است که کشمیر ورلد Cashmere World اقدام به برگزاری گردهمایی هایی پیرامون صنعت کشمیر می نماید و امسال نیز قرار است در اوایل مهر ماه سال ۱۳۹۲ کنفرانسی در هنگ کنگ برگزار شود.

برگزار کننده کنفرانس بدنبال نماینده ای از ایران بود که در زمینه صادرات و صنعت کرک در وزارت صنایع فعالیت داشته باشد و در کنفرانس شرکت کند.

۲. ۱۴ سال پیش در روزنامه همشهری و ماهنامه صنعت نساجی مقاله ای با عنوان “تولید کشمیر گامی دیگر به سوی دستیابی به اقتصاد بدون نفت” نوشتم و بر اهمیت موضوع تاکید کردم که باید درباره بز کرکی اقداماتی انجام داد و اگر نه کشورهای رقیب جایگزین کرک ایران خواهند شد. امروزه تحقیقاتی که کشورهای دیگر از قبیل چین و مغولستان روی کشمیر انجام می دهند چندین برابر ایران است و عملا بازارهای جهان کشمیر را زیر سلطه خود دارند. محققین و صاحب نظران دیگر نیز در طی این سالها زیاد نوشته اند ولی باز هم نیاز است که بنویسیم و تاکید کنیم تا به نتیجه برسیم.

۳. تذکر: منظور از کلمه کرک در این مقاله، همان کشمیر یا الیاف ظریف بز است و نباید با کلمه کرک که در صنعت قالی بافی به نخ های ظریف مورد استفاده در قالی هایی رجشمار بالا گفته می شود اشتباه شود.

شال های کشمیر در بازار استانبول: قیمت هر شال ۳۰۰ تا ۵۰۰ دلار است

کشمیر بقدری گرانبها است که در بازار استانبول بصورت نمادین قیمت آنرا برابر طلا می دانند. تصویر یک بوتیک فروش محصولات کشمیر را در اسانبول نشان می دهد.

ماکت بز کرکی در داخل بوتیک محصولات کشمیر- بازار استانبول- خرداد ۱۳۹۱-

منابع برای مطالعه علاقمندان:

http://apps.ubmasia.com/files/mediaobjects/Files/25/CashmereWorld/Website/CW11_ConferenceProgramme_EN.pdf
http://apps.ubmasia.com/enews/newsletter_template/119/enews_5671.html
http://animalbreeding.persianblog.ir/post/240/
http://mongolcashmere.com/

http://www.chianticashmere.com/
http://www.fashionnetasia.com/en/IndustryNews/BusinessResources/Detail.html?id=4281

صنعت کشمیر ایران: لزوم تشکیل تعاونی های پرورش دهندگان بز کشمیر

همایش روز جهانی بز - کرج 2017

دکتر سید عباس رأفت دانشگاه تبریز

مقدمه

کرک یا کشمیر به الیاف ظریف بز های خاصی اطلاق می گردد که در نواحی مرتفع و سردسیر جهان پرورش داده می شود. نام کشمیر را بدان جهت روی الیاف کرک گذارده اند که این الیاف از کشورهایی چون چین، ایران و افغانستان به منطقه کشمیر هند(ناحیه مورد مناقشه هند و پاکستان) برده شده و در آنجا به شال های کشمیری نفیس تبدیل می شده است . درباره آمار تولید و قیمت کشمیر داده های دقیقی وجود ندارد ولی گمانه زنی هایی در این مورد در برخی منابع آورده شده است .ایران از قدیم یکی از کشورهای مطرح در تولید کرک و پرورش بز های کرکی بوده است ولی امروزه سرعت پیشرفت وتوسعه این صنعت در کشورهای رقیب، بسیار بیشتر از ایران بوده و توجه بیش از پیش مسئولان دولتی را می طلبد. استان کرمان وبویژه شهرستان بافت، مهمترین مرکز پرورش بز کرکی محسوب می شود. پس از برچیده شدن کارگاه های شال بافی در قرن گذشته و ایجاد کارخانجات موکشی، طی سالیان اخیرعمده محصول کرک کشور به صورت خام صادر گردیده و محصولات نهایی آن در داخل کشور تولید نمی گردد. گفته می شود که قریب یک صد سال پیش در کرمان حدود ده هزار کارگاه شال بافی وجود داشته است و شال بافی یکی از صنایع مهم منطقه بوده است که حتی در شهر های دیگر نیز نشانه هایی از شال و شال بافی و شال کشمیری یافت می شود. کرک یک محصول زینتی، خاص و لوکس محسوب شده وعرضه و تقاضا در عرصه بازاربین المللی روی قیمت های خرید داخلی کرک تاثیر گذار بوده و بالطبع درآمد دامداران بز کرکی از راه فروش بیده خام را متاثر می سازد.گفته های دامداران منطقه کرمان در این باره حاکی از آن است که قیمت خرید کرک از دامدار همه ساله نوسانات شدیدی دارد و در نتیجه این موضوع معیشت آنان از طریق پرورش بز کرکی را تحت تاثیر قرار می دهد. پی آمد سوء این فرآیند در اصلاح ژنتیکی بز ها پدیدار می گردد بطوریکه دامدار در هنگام پایین بودن قیمت کرک به سراغ فعالیت های دیگر دامپروری و توجه به صفات دیگر تولیدی از قبیل شیر و گوشت می رود. یا امکان دارد که گزینش دام در جهت سفیدی رنگ جای خود را به آمیخته گری بز های کرکی با نژادهای دیگر گوشتی(پاکستانی) و شیری بدهد. هر چندگاهی نوسانات قیمت خرید در جهت مثبت،باعث علاقهمندی دامدار به پرورش نژاد خالص کرکی و توجه به اصلاح نژاد می گردد ولی به لحاظ آمیختگی نژادی، دستیابی به صفات کرک قبلی به آسانی میسر نبوده و انجام فرآیند طولانی گزینش در جهت صفات مطلوب کرک را می طلبد. در این شرایط است که نسبت به حفظ خلوص نزادی بزهای کرکی ایران احساس خطر می شود. چرا که رها سازی دامداران برحسب تصمیم گیری انان به تبع قیمت های بازار منجر به حذف ذخایر ژنتیکی خواهد شد که طی چند هزار سال در این منطقه تجمع پیدا کرده اند. در این شرایط، انجام پیشرفت ژنتیکی برای کارشناسان مراکز اصلاح نژادی مشکل می شود چرا که دامپرور همیشه و در یک روند ثابت مایل به همکاری در زمینه اصلاح ژنتیکی دامهای خود در جهت صفات مطلوب در چارچوب کلی طرح اصلاح نژاد دام کشور نیست . بعبارت دیگر نوسانات شدید قیمت خرید کرک از دامدار، تصمیم گیری در مورد شاخص های گزینش توسط متخصصین اصلاح نژاد را ناممکن می سازد. بنابراین ضرورت دارد تا تدابیری برای حمایت از صنعت کشمیر و تثبیت نسبی در قیمت خرید کرک اندیشید. چرا که دامدار بعنوان بخش خصوصی، توانایی مالی برای پیگیری برنامه های اصلاح نزادی و حفظ خلوص نژادی را ندارد. بنظر می رسد یکی از راه حل های مشکلات صنعت تولید کرک در ایران، حمایت های علمی- فنی دولتی و تشکیل NGOها و انجمن های نژادی از یک طرف و اقدام در جهت تولید محصولات نهایی توسط صنایع نساجی از طرف دیگر است . اقداماتی در جهت تثبیت قیمت خرید کرک از دامدار و کم اثر کردن نقش نوسانات قیمت های جهانی ضروری است. این امر نیاز دارد تا خطوط تولیدی کارخانجات موکشی به سمت تولید محصولات با ارزش افزوده بیشتر توسعه یابد و بازارهای مصرف داخلی و خارجی شناسایی گردد.

در این سخنرانی راههای پیشنهادی تشکیل شرکت های تعاونی پرورش دهندگان بز کرکی مطرح خواهد شد.

ایتالیا برند ام یاک mYak

هدف جمع آوری و پروسسینگ الیاف یاک در تبت است. بیشتر الیاف ظریف یاک جوان را خریداری و پروسسینگ می کنند. مکان نخ ریسی در ایتالیا با همکاری است. پرورش یاک بنظر می رسد به محیط زیست آسیب نمی زند.

Lhama از بلژیک

توسعه منطقه تبت با استفاده از پتانسیل های یاک و الیاف آن

استفاده از مواد شیمیایی طبیعی برای پروسسینگ

موکشی با دست انجام می شود الیاف یاک کوتاه است و نخ ریسی آن مشکل است. با همکاری عشایر و دامداران انجام می شود.

تورسونای از قرقیزستان

تجارت کشمیر

در قیزستان دو نوع کشمیر وجود دارد که شمال کشور 16 تا 17 میکرون است. فروش به آلمان و چین انجام می شود. همچنین کشقورا تولید می کنند. در مناطق آلای و ...

80 درصد پشم چیمی و 20 درصد شانه کردن

کشمیر بومی 29 تا 36 دلار هر کیلوگرم کشمیر برای خام

در تاجیکستان 90 بزها موهر تولید می کنند که قرقیزستان آنقورا را از آنجا وارد کرده و همچنین از زمان شوروی سابق دارند و کشقورا تولید می کنند

چین خریدار عمده کشمیر قرقیزستان است همچنین آلمان. الان چینی ها بدنبال محصولات با کیفیت هستند.

کشقورا 4 دلار برای هر کیلوگرم

کشمیر 29 دلار امریکا هر کیلوگرم خام

ماری ترز شوپین از فرانسه

آتلیه پشم های اروپا

نژادهای مختلفی از گوسفند در اروپا وجود دارند. پس انواع محصولات پشمی تولید می شوند مثل عایق، موکت، پتو، قالی نمد و غیره.

مشکلات صنعت پشم ریسی اروپا : کاهش تعداد گوسفند، کمبود آگاهی دامداران، عدم آگاهی طراحان لباس و مد از پشم، در نظر گرفتن پشم بعنوان محصول فرعی در دامداری اروپا

نکات مثبت: استفاده از الیاف ارگانیک و پایدار

آتلیه اروپا در 1989 تشکیل شد در 10 کشور اروپایی شامل پرورش دهندگاه شیرر ها ، پروسسور ها و... پشم شویی نخ ریسی

هنرمندان بافندگی رنگ آمیزی کشبافی عایق کاری

چارتر آتلیه: استفاده از محصولات محلی، تشویق مصرف کنندگان

نمونه پشم ، کتابها فیلم ها و ... در آتلیه جمع آوری شده اند. برگزاری کنفرانس در چک و جلسات در آلمان و فرانسه

در 2009 در سوئیس جلسه ای در باره مصرف و تولید پشم برپزار شد.

برگزاری نمایشگاه و تبلیغ پشم در مدارس و موزه ها، موزه ژرژ پومپیدو

برگزاری شو پشم و مدل در پاریس در سال 2006

رشته پشم چینی سورتبندی و دستبافی برای جوانان

تماس با پارلمان اروپا در سال 2001، تشکیل شرکت تعاونی های کالاهای پشمی،

در 2009 گروهی ازدامداران یک و نیم تن پشم را تسیل کرابولو در ساردینیا دادند تا به قالی کف پوش تبدیل شود.

در بلژیک و سوئیس شرکت هایی فعال شده اند.

برگزاری نمایشگاه پشم های اروپا در رامبویه در نزدیکی پاریس شامل لباسها و سایر کالاها

موزه پشم در فرانسه، این آتلیه کارهای تجارتی انجام نمی دهد فقط افراد را با هم در ارتباط با موضوع پشم ربط می دهد.

لاداخ هند

70 درصد بز کرکی زانگرا و 30 درصد گوسفند

گله ها در طول سال همیشه در حال حرکت هستند و 3 یا 4 بار مکان عوض می کنند. پرورش بصورت نومادی انجام می شود. همچنین یاک پرورش داده می شود.

45 تن کشمیر خام در لاداخ تولید می شود. طرح هایی برای همکاری با چین دارند تااین تولید افزایش یابد.

140 دلار کشمیر موکشی شده و 35 دلار کشمیر خام چیده شده قیمت خرید از دامداردارد. دولت محلی قیمت پایه برای کشمیر تعیین می کند شبیه خرید تضمینی محصولات کشاورزی

نتیجه گیری نهایی

بنظر می رسد چین بازار جهانی الیاف لوکس را از نظر منابع ژنتیکی و ذخایر الیاف دامی و انبارسازی آن تحت کنترل در می آورد و رقابت با آن حتی برای کشورهای پیشرفته مشکل می شود.

Fibres/​Yarns

Vicuna and Alpaca, Merino and Angora Rabbit, Cashmere and Baby Yak Down – the Cashmere World is adding a new scope to its next edition that is to take place in September in Hong Kong.

Cashmere World is an integrated trade event that covers the whole supply chain of the cashmere sector.

© Phil Roeder

13th June 2014

Knitting Industry
Hong Kong

Knitwear, Knitted Outerwear, Knitted Accessories, Colours/​Trends

Strategically located in Asia’s fashion hub in Hong Kong, Cashmere World trade fair that is due to take place from 25-27 September at the Hong Kong Convention & Exhibition Centre in Wan Chai, will carry a tag line – The only trade event dedicated to cashmere and fine fibres.

With this next edition, organisers wish to address the importance and qualities of all fine fibres, as a response to the feedback from exhibitors and visitors in the last couple of years, suggesting that cashmere is often combined with other luxurious fibres such as silk and superfine merino wool to create hybrid garments and sweaters.

By broadening its scope to cover the whole gamut of fine fibres, cashmere oriented exhibitors are also expected to benefit from the increased diversity of fashion buyers coming to the trade event as there will be a wider range of products manufactured from the world’s fine fibres on display.

Fashion event

Cashmere World is an integrated trade event that covers the whole supply chain of the cashmere sector – from the herds grazing on the high Mongolian plateau through the combing and processing of raw cashmere into the yarn that makes the wonderful sweaters and garments manufactured in leading countries such as Italy and Scotland.

As a fashion event, Cashmere World is strengthened by the synergy created by being held concurrently alongside Asia’s leading fair for head-to-toe fashion, Fashion Access.

New direction

Vicuna, Alpaca, Muskox (Qivlut), Merino, Angora Rabbit, Cashmere, Baby Yak Down, Camel Down, Guanaco, Llama, Chinchilla and Mohair – all of these fine fibres have their place in the world of luxury and it is a sector that has expanded dramatically in the last decade with the burgeoning middle classes in China and the BRICS looking for luxury products of all kinds, including sweaters and garments made from the finest and rarest fibres.

Also planned at this year’s fair is the Cashmere World Forum which will provide a platform for industry leaders and experts to exchange ideas on the latest topics in the Cashmere and Fine Fibres industry.

Industry leaders such as Karl Spilhauss, President of Cashmere and Camel Hair Manufacturers Institute (CCMI), USA, and Seyed Abbas Rafat, Associate Professor of the Animal Science Department at the University of Tabriz, Iran, will be presenting at the forum.

www.cashmereworldfair.com