نوآوری های الیاف دامی ایران

هدف این پژوهش بررسی تولید پشم، ترمه، موهر، پشم شتر، آلپاکا، آنگورا و کشگورا، ابریشم و الیاف حیوانی مشابه و سازگاری اکولوژیکی آنها با طبیعت است. در بخشی از علوم دامی، پرورش دهندگان تلاش می کنند تا تولید الیاف (پشم) را در نژادهای پشم مدرن مانند مرینو به عنوان محصولی سودآورتر افزایش دهند. از سوی دیگر، برخی از پرورش دهندگان گوشت مخصوص یا گوسفندهای لبنی دوست دارند از دردسر پشم چینی خلاص شوند. امروزه شاید بتوان گفت که تحقیقات روی نشخوارکنندگان کوچک بر دو جنبه متمرکز است: افزایش تولید الیاف حیوانی، یا برعکس، هدایت مواد مغذی حیوان به سمت گوشت و شیر به جای پشم . چگونه می توان از تمام ابزارهای علوم دامی اعم از فیزیولوژی، اصلاح نژاد، ژنتیک و مدیریت در این زمینه استفاده کرد؟

علاوه بر این، در جوامع صنعتی امروزی، مزایای استفاده از الیاف حیوانی برای سلامت انسان کمتر و کمتر مورد توجه قرار گرفته است. استفاده از الیاف حیوانی می تواند جایگزین بخشی از الیاف مصنوعی شود، حتی اگر از نظر کمیت بسیار کم باشد. اما آموزش مصرف کنندگان، دوستداران محیط زیست و افراد آگاه به محیط زیست می تواند به حل این مشکل کمک کند، یعنی نقش الیاف حیوانی در زندگی مدرن انسان امروزی افزایش یافته و در نتیجه سلامت انسان بهبود می یابد. سودمندی برای سلامت انسان و تولید نسبتاً بی ضرر برای محیط زیست موضوعی است که در کنار هم می تواند استفاده از الیاف حیوانی را ترویج دهد.

جنبه دیگر وابستگی معیشت برخی افراد به الیاف حیوانی است. از نظر جغرافیایی و پوشش گیاهی، مناطقی وجود دارند که معیشت آنها صرفاً به پرورش حیوانات الیافی بستگی دارد. مانند مناطقی از جهان که در آن ترمه، آلپاکا، پشم شتر و کشگورا تولید می شود. این جنبه از الیاف حیوانی برای جلوگیری از مهاجرت کشاورزان به شهرها مهم است.

نویسندگان تشویق می شوند هنگام ارسال مقالات خود به این موضوع تحقیقاتی، جنبه های زیر را در این زمینه بررسی کنند:
- استفاده از ابزارهای فیزیولوژی، اصلاح نژاد، ژنتیک و مدیریت در تولید و انتخاب
- تولید الیاف حیوانی و پایداری اکولوژیکی
- جنبه های اجتماعی الیاف حیوانی

کلمات کلیدی: الیاف حیوانی، تولید پشم، حیوانات الیافی، فیزیولوژی حیوانی، سودآوری